Omgaan met dyslexie


Dyslexie is een stoornis die in verschillende maten voorkomt. Zo kan je relatief licht last hebben van dyslexie, maar ook heel ernstig. De manier waarop iemand omgaat met dyslexie heeft dan ook vaak te maken met de mate waarin er dyslexie aanwezig is. Ernstig dyslexie levert immers aanzienlijk meer problemen op.

 

Hoe vroeger, hoe beter

Het is zo dat mensen veel gemakkelijker kunnen omgaan met dyslexie wanneer zij al op jonge leeftijd wisten dat zij deze stoornis hebben. Wanneer dyslexie al op de basisschool kan worden vastgesteld, dan kan er direct op worden ingespeeld met coaching en kan ook de directe omgeving van het kind, zoals familie en vriendjes, hier gemakkelijker op reageren. Er kan een remedial teacher worden ingezet, maar ook de reguliere onderwijzer in het basisonderwijs kan er wat meer aandacht aan besteden. Hierdoor is het kind al tot een zeker niveau gewend aan de stoornis, aan de reacties van anderen en de manier waarop deze er zelf het best tegenaan kan kijken. Dit is aanzienlijk beter dan wanneer dyslexie pas op de middelbare school wordt aangetoond.

 

Wanneer het pas later wordt ontdekt

De klassen in het basisonderwijs zijn tegenwoordig vrij groot en dit zorgt ervoor dat dyslexie niet altijd wordt opgemerkt. Zeker wanneer het kind op andere vlakken goed of hoger dan gemiddeld presteert zal er geen verdenking op dyslexie bestaan. Hierdoor komt het voor dat dit pas aan het licht komt wanneer de leerling al op het middelbare onderwijs terecht is gekomen. Hier ligt het tempo hoger, waardoor deze aanzienlijk meer moeite krijgt om alles goed bij te kunnen houden. Het nadeel hiervan is dat de leerling zich in deze fase meer bewust is van de eigen beperkingen, terwijl deze toch al erg onzeker is door de aanwezigheid van de puberteit. Hierdoor kan deze erg gaan twijfelen aan zichzelf en zelfs gaan denken dat deze gewoonweg ‘te dom’ is voor het voortgezet onderwijs. Het zorgt niet alleen voor extra onzekerheid, maar ook voor schaamte tegenover klasgenoten. Deze kinderen hebben dan ook grotere moeite om op een relatief fijne manier door de puberteit te komen.

 

Minder zelfvertrouwen en zelfrespect

Dyslexie kan ervoor zorgen dat het zelfvertrouwen en het zelfrespect ernstig dalen. Het zelfbeeld verandert, omdat de leerling ‘afwijkt’ van anderen in de klas. Dit, in combinatie met de puberteit, kan negatieve gevolgen hebben op het sociaal-emotioneel welbevinden van de leerling. Het nadeel is uiteraard dat een verminderd zelfvertrouwen en een slecht zelfbeeld ook na de puberteit kunnen blijven bestaan. Het is dus belangrijk om de leerling aan te leren goed voor zichzelf op te komen. Als dit niet in de aard zit, bijvoorbeeld omdat de leerling erg verlegen is, dan is een assertiviteitscursus een aanrader.

 

Andere trainingen

Er zijn meerdere trainingen die er vooral opgericht zijn om jongeren beter te leren omgaan met het feit dat zij dyslexie hebben en met alles wat hiermee te maken heeft. Onder meer somberheid, angst, schaamte en een negatief zelfbeeld komen hierin aan bod. Het Nederlands Jeugdinstituut geeft meer informatie over deze trainingen.